23-10-2011
Wat kan ik nog zeggen...........
De stilte is oorverdovend en de leegte oneindig.
Iedere keer als ik beneden kom, slaat de leegte me weer in het gezicht.
Niet meer haar zachte blafje en zachte blijdschap piepjes, haar gekrabbel op de vloer, geen meisje meer wat daar met de billen in de lucht hard kwispelend op ons staat te wachten.........
Geen malle bokkensprongen aan de andere kant van de lijn.....
Niet meer een klein meisje wat me zachtjes bij de hand pakt of pardoes voor me op de grond gaat zitten en me aankijkt met een blik van: "Ik wil knuffels, NU!!"
Geen meisje meer die exact het zelfde pad terug vond als dat we heen gelopen waren.....
Of zich heerlijk tegen je aandrukte als je bij haar ging liggen en met zachte kreuntjes liet horen dat ze genoot van ons geknuffel.
Wat was het mooi om haar de hele wereld te zien ontdekken.
Ik weet het, ik heb mijn best gedaan voor Danka.
Het meisje is van ver gekomen en heeft me laten zien wat vertrouwen inhoud.
Potverdrie wat was zij een (h)eerlijke dame en wat hebben wij een heerlijke tijd achter de rug.
Een tijd met veel emotie, maar vooral met blijdschap en plezier.
Nu zij er niet meer is besef je ineens hoe intens het allemaal was.
Wat er allemaal nodig was om dit dametje te begeleiden.
Nu dit niet meer hoeft merk je ineens hoeveel energie en tijd dit allemaal nam.
Ik heb het allemaal met alle liefde en plezier gedaan.
Ik ben blij en trots dat we dit samen hebben mogen beleven en dat we samen zo veel van het leven hebben mogen genieten, want dat is wat we deden, genieten!!!
Ik ben trots op Danka, want uiteindelijk heeft zij het allemaal gedaan!
Zij hervond de kracht en de moed om de mens een nieuwe kans te geven, de mens die haar zo lang in de kou heeft laten staan.
Met heel veel bewondering, verbazing en liefde denk ik aan haar terug.
Heel erg bedankt voor de lieve mailtjes en sms-jes en andere harten onder de riem!!
Dit bied troost en geeft me de kracht om door te gaan met dat wat ik doe voor Beauceron in Nood.
Komt er een nieuwe Danka voorbij, dan zal ik het zelfde doen en deze hond precies het zelfde geven, liefde, aandacht, affectie, lekker eten, en het recht op een hondwaardig bestaan!!!
Ik heb Danka inmiddels laten cremeren bij De Grebbehof in Rhenen.
Ik wil haar straks in Frankrijk uitstrooien, want voor mijn gevoel hoort zij daar.
Lieve Danka, ik laat je los, maar vergeten zal ik je nooit!!!!!
20-10-2011 17:51u
Het is gebeurd, Danka slaapt..........................
Danka, mooi,lief,stoer, klein, sterk, dapper, parmantig honden meisje.
Ons plotselinge begin eindigt eigelijk even plotseling.....
Je hebt me in vele opzichten verbaasd doen staan maar vooral veel van je laten genieten.
Helaas heeft dit veel te kort mogen duren, maar voor ieder moment samen met jou ben ik je onnoemelijk dankbaar.
Het ga je goed lief Draakje, je zit voor altijd in mijn hart, maar toch zal ik je missen!!
Rust nu maar lief meisje je hebt nu alle tijd............
Danka of Dragon's Nest *04-01-2004 --------- t20-10-2011
20-10-2011 12:49u
Helaas...de nacht heeft ons niet gebracht wat ik er van gehoopt had.
Danka was zeer onrustig en haar neus raakte verstopt waardoor ze erg stakato ging ademen.
Toen ik het infuus wilde wisselen merkte ik dat dit gestopt was met druppelen.
Infuus verwijderd en vocht direct onder de huid ingegeven samen met weer een anti braakmiddel.
Ze heeft heerlijk bij mij op bed gelegen en daar genoot ze gelukkig wel van.
Vanmorgen tijdens de wandeling ging ze steeds langzamer lopen en uiteindelijk bleef ze staan en verzette geen stap meer.
Naar huis lopen dat was wat ze wilde.....
Ik ben expres nog met haar langs wat plassen gelopen, maar drinken er uit deed ze ook niet meer.
Thuis gekomen, liep ik de kamer in waar we vannacht geslapen hebben, de lucht in deze kamer was echt niet te harden.....
Danka staat de hele tijd, wil wel gaan liggen maar doet het eigenlijk niet, en als ze het doet slaakt ze een heel nare zucht. kortom ik denk dat ze pijn heeft en dat wil ik niet!!
Ik heb zojuist de DA gebeld en die is onderweg, met de roze vloeistof, Danka gaat slapen........................
19-10-2011 23:15u
De DA is net weg.
We hebben besloten een infuus te geven met vocht en een injectie tegen misselijkheid.
Het kan goed dat ze, ondanks dat ze bijna vier liter per dag drinkt, maar nog steeds aan de diaree is, dat ze toch wat uitgedroogd is.
Na het infuus begon ze met eten!!!!!
Ze hangt nog steeds aan het infuus om haar toch nog extra vocht toe te dienen.
Vannacht om de twee uur controleren en later vannacht een nieuwe zak eraan hangen.
Morgen komt de DA weer even kijken.
Ze is een schat die DA want eigenlijk zit ze in haar vakantie.
We hebben gezamelijk met Danka een klein wandelingetje gemaakt, ik met Danka aan de lijn en zij het infuus hoog in de lucht....
Het leek wel of het caranaval hier al was begonnen.
Nu ligt ze rustig met een volle buik te slapen, het meisje is natuurlijk hartstikke moe.
Nu eerst maar eens rustig laten slapen.
19-10-2011 16:15u
Vanmiddag bij het medicijnen geven ontdekt dat Danka's mond vol met zweertjes zit en zelfs bloedresten ontdekt in haar wangzakken.
Ze dondert ineens heel hard achteruit.
Als ik bij haar ga zitten duwt ze enorm met haar neus steeds in mijn oksel, als of ze in me wil kruipen.
De DA komt straks hier langs, ze neemt infuus zakken met vloeistof mee maar ook de inslaap vloeistof......
Ik ben zo bang dat Danka het vanmorgen voor de laatste keer licht heeft zien worden.........................
19-10-2011 13:38u
Vanmorgen heeft Danka weer een beetje gegeten.
Ietsje meer al als gisteren over de hele dag.
Wel is haar neusje droog en hard, en die vieze uitvloei is ook weer terug.
Tijdens de wandeling was ze weer erg mat en liep enkel gewoon mee.
Niks niet blij als ik haar riep, ze kwam wel maar niks rare bokkesprongen zoals ik die van haar gewend ben.
Deze foto's heb ik vorige week nog van haar gemaakt.
Heerlijk rollen in de hei.
18-10-2011
Helaas gaat het al een paar dagen niet zo goed met Danka.
Het begon met dat ze aan de diarree raakte waar ze inmiddels wel bijna weer vanaf is.
De poep is nog niet zo als het moet en was maar het is beter dan diarree.
Sinds een dag of twee eet ze enorm slecht, zo'n 200 gram per dag.
Ik probeer van alles vis, pens, boullionnetje, yoghurt, gekookte pasta ( vind ze normaal heeeeerlijk...), schapenhartjes, kip al dan niet gekookt, Hüttenkäse, noem maar op......
Ze haalt overal haar grijze neusje voor op.
Ook begint ze uit haar bekkie te stinken en haar tanden worden weer smerig en een soort van oranje.
Dit zou komen door alle vervelende stoffen die in haar speeksel zitten die normaal door de nieren worden afgevoerd......
Drinken doet ze wel, en veel ook.
En met wandelen is ze erg mat.
Ze sukkelt wel met ons mee, maar erg vrolijk is ze niet.
Ze loopt vaak naast me en soms zelfs achter me terwijl ze altijd voorop liep, zover de lange lijn dit toe laat.
Vandaag ben ik met haar naar de DA geweest en hebben als nog een bloedtest gedaan.
Vrijdag krijg ik hiervan de uitslag.
Maar gezien de witheid van haar tandvlees vrees ik met grote vrezen.
Ik wacht de bloed test even af en kijk hoe het de komende dagen gaat, maar mocht het niet verbeteren, dan zal ik een heel nare keuze moeten maken........
Ik weet natuurlijk dat dit er aan zat te komen, maar ik had stiekem op wat meer tijd gehoopt.
Lieve Danka, ik hoop dat je het nog een tijdje volhoud en weer van de dingen kunt gaan genieten, we doen ons best, daar ligt het niet aan.......
20-08-2011
Eindelijk zijn we weer terug van de lange logeerpartij in Nederland.
Ook dit doet Danka eigenlijk allemaal heel makkelijk.
Ze draait gewoon mee met alles wat er gebeurd.
Ik heb een aantal dagen tuinwerk gedaan en ook daar ging Danka mee naar toe.
Ik bond haar dan ergens vast zodat ze in de buurt was en me kon zien.
Als ik uit het zicht ging begon ze na een tijdje steeds demonstratief te blaffen!!!!
Het gaat eigenlijk best goed met haar!!
Ze geniet en ze is meest van tijd vrolijk.
Ik maakte me steeds zorgen omdat ik vind dat ze steevast te weinig eet.
Zo ergens tussen de 400 en de 600 gram per dag.
Dit zou volgens mijn berekeningen eigenlijk zo'n 800 gram moeten zijn.
Echter toen we gisteren voor een bloedtest en controle bij de dierenarts waren bleek dat ze maar liefst 1,1 kilo is aangekomen!!!!
Erg fijn om te horen hoor, want ze kan het goed gebruiken!!
Wel heeft ze helaas weer last van die "verkoudheid".
Deze is na het beeindigen van de ABkuur weer terug gekomen.
Ze heeft nu een ander middel en als dit niet werkt moet gedacht worden aan een andere (schimmel) infectie!
Ik hoop van ganser harte dat dit werkt want anders moet ze echt zwaardere medicijnen en een nare behandling onder narcose.
Er zijn inmiddels twee mensen die regelmatig iets voor Danka (BiN) doen.
De één stort iedere maand een klein bedrag op de rekening van BiN, en nog iemand die af en toe wat vlees en spullen schenkt en een dierenarts rekening voor Danka betaald heeft.
Danka heeft van haar ook een hele mooie halsband en riem gekregen.
En een hele grote reiskennel, omdat ze in de kennel van de hond, waar we op visite waren, ging liggen en deze steeds weer opzocht.
Deze staat hier nu in de woonkamer, maar ze is er nog niet inggegaan.
Hier een paar foto's van de voorbije dagen.
24-07-2011
Lieve Danka...............
En toen was het ineens weer allemaal anders.
Vorige week is Danka onder het mes gegaan, ivm met haar gebit.
Dit is helemaal grondig schoongemaakt, en maar liefst 10 elementen zijn getrokken.
Ze heeft hier een aantal dagen wel wat last van gehad maar nu staat ze er gewoon weer Danka te zijn.
Ze heeft een prachtig wit gebitje en ze ruikt weer fris uit haar bekkie.
En ze wordt alweer wat vrolijker!!!
Ik blijf het een heel stoer dametje vinden, en verbaas me telkens weer over haar kracht!
Ik kreeg donderdagavond de uitslagen van het bloedonderzoek en ben me een hoedje geschrokken.
Een aantal waardes zijn verontrustend slecht.....................
Zij lijd aan ernstig nierfalen.
Urea (BUN) 51,4 ++ normaal 3,2 tot 10,3
Creatinine 408++ normaal <124
Inorganic Phosphate 4,0 ++ normaal 0.9 tot 1,7
Ik ben dus begonnen met een nierdieet, en we maken er het beste van.
Ik heb wel besloten Danka uit de "herplaatsmolen" te halen.
Ik denk dat zij rust nodig heeft en die bij mij aardig kan vinden.
Ze is inmiddels aardig aan mij en mijn mannen gewend, ze weet haar plekjes in en om het huis, en ze krijgt wat ze nodig heeft!!!
Lieve Danka, ik hoop dat je nog en hele tijd bij ons van je leventje mag GENIETEN!!!!
Ondanks alles toch wat foto's van haar mooie gebit!!
Dank aan hen allen die dit medemogelijk maakte en in het bijzonder dierenartsen praktijk A.F.Hendriks in Velp.
Zij hebben op hun eigen wijze Beauceron in Nood gesponsord.
Heel erg bedankt hier voor!!
12-07-2011
Inmiddels zijn we zo'n anderhalve maand verder.
Het gaat heel goed met Danka!!
Ze is inmiddels aardig gewend aan het leventje hier en aan mijn andere honden.
Ook is ze inmiddels zindelijk en wacht altijd netjes tot we buiten zijn met haar behoefte doen.
Het is erg mooi om te zien hoe ze zich langzaam maar zeker opent en zich vrijer begint te voelen.
Ook naar mij toe is ze steeds minder bang en schrikkerig en in huis zijn gaat haar steeds makkelijker af.
Vanmiddag was ze zelfs zo brutaal dat ze doodleuk op de bank was gaan liggen.
Wel slaapt ze meestal nog in de stal, dit wil ze zelf graag en ze geeft dit aan door voor het slapen gaan heen en weer te drentelen tussen mij en de stal deur hier in de woonkamer.
Soms slaapt ze ook in huis, maar dan is ze wel wat onrustig en schrikkerig, ivm de andere honden.
Vooral Darko kan nogal onstuimig en luidruchtig dromen, hier schrikt ze soms van en gaat dan lopen ijsberen.
We zijn vorige week op klus geweest elders in Frankrijk en had Danka en de mannen uiteraard gewoon mee genomen.
Ook reizen vind ze een stuk makkelijker inmiddels en dat uit zich in dat ze zelf in en uit de auto stapt, voorheen moest ik haar er in zetten zeg maar.
Maar mee naar een vreemde omgeving vind ze wel spannend maar niet eng.
Ook laat ze zich steeds makkelijker door vreemden aanhalen, zelfs laatst door een meisje van 13.
Ik ben trots op haar en ben heel blij dat ze bij me is.
Ik ben trots omdat ze zo´n innemend meisje is en alles lijkt te willen onderzoeken, en toch niet echt bang is voor dingen.
Ze is zelfs een keer weggelopen hier na dat ze ergens erg van geschrokken was.
Dit hele verhaal staat te lezen op het Beauceron forum.
Gelukkig is alles inmiddels weer koek en ei en ik heb haar zelfs al weer eens los laten lopen.
Wel erg spannend want ben als de dood dat ze weer ergens van schrikt en het wederom op een lopen zet.
Hoewel ik wel moet zeggen dat ze eigenlijk altijd komt als ik haar roep en ze weet natuurlijk heel goed dat ze iets lekkers krijgt als beloning.
Binnenkort volgt er een nieuwe up/date over Danka.
Maar hier een paar foto´s van de afgelopen tijd.
Kijk een vrolijk kwispelend staartje!!!
Lekker drinken samen met de mannen!!!
Fijn rollenbollen in het gras.
Een foto zegt meer dan woorden.
Plonzen in het water vind ze heerlijk!!!!
Danka of Dragon's Nest 05-06-2011
Geboren 04-01-2004
Vader Thor
Moeder Ulysbleu du Val des Marais
Vorige week werd ik getipt over een arlquine Beauceron teefje in België dat werkelijk in hoge nood verkeerde.
Ze was zeer onwennig uiteraard, maar na een half uurtje rondkijken durfde ze het toch aan om contact met me te zoeken.
Wat een dapper meisje.
Ze is echter zeer angstig en schrikkerig, werkelijk van elk geluid schrikt ze en krimpt ze ineen.
We hebben haar wat te drinken gegeven, en toen heb ik haar opnieuw samen met Darko in de auto gezet, en zijn de reis naar huis aangevangen.
Eenmaal thuis heb ik haar eerst maar eens in een schone kennel gestopt met een echt kleedje op de grond om haar te laten bij komen van de lange reis.
Hier viel ze eigenlijk direct in slaap.
Na een paar uur heb ik haar eens wakker gemaakt en heel voorzichtig mocht ik haar aaien.
Het mooie was wel dat ze echt contact met me zocht en ik kreeg uiteindelijk zelfs een heel klein en snel likje in mijn gezicht van haar.
Nu zit ze hier, en komt langzaam op krachten en weer tot zichzelf.
We hebben al flink wat wandelingen gemaakt met mijn roedeltje en dat verdraagt ze allemaal prima.
Ook heeft ze inmiddels haar eerst vlees hapje gekregen ipv de goedkoopste aldi bagger.
Ook mag ze bij me in huis, maar ik merk dat dit haar erg onrustig maakt.
De geluiden die hier zijn jagen haar soms de stuipen op het lijf.
Voorlopig heb ik in de stal een kennel gemaakt waar ze in kan als ze dat verkiest.
De deur naar de woonkamer staat altijd open en ze mag hier zijn als ze dat wil.
Heel soms komt ze uit zichzelf binnen en komt dan strak tegen me aan zitten.
Maar al snel verkiest zij toch de stille en eenzame stal om te verblijven, dit is ze natuurlijk zo gewend, en dit geeft haar kennelijk rust, dus ik laat het voorlopig zo.
Ik moet het allemaal nog aankijken hoe eea zich ontwikkeld, maar ik denk er aan om haar voorlopig bij mij te houden.
Ik wil goed zien wat voor hond Danka is, en of ze erg beschadigd is door deze jarenlange mentale en lichamelijke verwaarlozing en ik wil haar eerst goed op krachten laten komen.
Sowieso betwijfel ik of Danka ooit een echte huis hond zal worden.
Ze is zo gewoon om in haar eigen hok haar behoefte te doen dat ze al meer malen in huis heeft gepiest en gepoept.
Ik moet wel zeggen dat het steeds beter gaat en ze toch ook soms netjes wacht tot we weer een wandeling gaan doen.
De eerste keer dat zij buiten poepte was voor mij bijna een euforisch moment.
Ze is al aardig aan mij en mijn honden gewend inmiddels en als ik haar roep dan is het 8 van de 10 keer dat ze toch naar me toe komt.
Ze krijgt hier alles wat ze nodig heeft en ik zie haar stilaan meer en meer genieten van de wandelingen, het eten, en het contact met mij en mijn honden.
Het is een stoer dametje, want ik vind het zeer verwonderlijk dat zij überhaupt nog iets van vertrouwen heeft in "den mensch".
En hier een paar foto's van de eertse dagen hier.
Zie hoe zij verwordt van een arm voddenbaaltje tot een hondje wat zichtbaar geniet.
Hier gaan we dan, de eerste wandeling "thuis"....
De oortjes alweer wat ontspannender op haar koppie.
En eens lekker wandelen in de bossen en in het beekje.
Ik voel me trots dat ik dit als Beauceron in Nood met haar mag beleven en ga er alles aan doen dit meisje een mooie nieuwe start te bieden.
Lieve Danka je bent meer dan welkom bij Beauceron in Nood en in mijn hart!!!!
Maar ik hoop dat je zo ver opknapt en opbloeit dat je straks, ooit voor herplaatsing in aanmerking komt.
Je dan weer loslaten zal een zware dobber voor me zijn, dat weet ik nu al.
En dan nog Hilde... Hilde ik vind je, zoals wij dat hier zeggen, een moordwijf!!!
Je ondernam meteen actie toen je werd getipt over Beauceron in Nood.
Je deed meer dan dat!!
Je stelde je huis open voor mij en Darko en bood ons onderdak voor de nacht.
Zelfs voor Darko maakte je een extra bed op!
Je moest eens weten hoe dankbaar ik je ben en zal ons contact echt niet snel vergeten.
Ook heel erg bedankt voor het vlees wat je aan Beauceron in Nood gaf en natuurlijk ook voor de financiele bijdrage die je deed.
Ik zou graag willen dat er meer mensen waren zoals jij.
Nogmaals heel hartelijk bedankt voor alles!!!!!
En dan ook natuurlijk Gina (Magali).
Jij was degene die de eerste slinger gaf aan dit hele verhaal, en jij was degene die het asiel wees op Beauceron in Nood.
Ook jou ben ik enorm dankbaar en je hebt samen met Hilde een heel grote plek in mijn hart verovert!!!
Een heel dikke knuffel voor jullie beiden en ik denk dat ik jullie namens Danka een grote natte lebber mag bezorgen.
